Жырларым үлкен бе еді, кіші ме еді,

Жырларым үлкен бе еді, кіші ме еді,
Ұшырған жүрегімнен құсым еді,
Жыр құсым шартарапқа ұшып еді,
Деп ойлайм халқым оны түсінеді.


Шарықтап, шалқып ұшар көкке ұмтылып,
Лебі бал, жүрегіңе жеткен күліп,
Жыр құсым-жақсылықтың хабаршысы,
Жібергем қанатына көктемді іліп.

Баулып ем, балапаннан баптап бақтым,
Ардақтап мойынына гауһар тақтым.
Ұшырған қайран құсым қайда жетер,
Үстіне қонар ма екен алтын тақтың?!