Дүние-ай, неткен дүрмек, дүбірлісің,
Көзбенен көріп жүрміз бүгінгісін.
Тірліктің жалап жүрміз жұғындысын,
Кім білген терең жатқан түбіңді шын.
Дүние-ай, неткен шуақ, арайлысың,
Арбадың, алдарқаттың талайды шын.
Сырғыған сағаттарды санаймысың?
Бір кетсең артқа айналып қараймысың?
Дүние-ай, неткен тәтті ең, шырынбысың?
Жалт еткен жалғаншы ма ең, шынымбысың?
Ешкім де ұға алмаған сырыңды шын,
Сен де бір өз алдына ғылымбысың?
Дүние-ай, неткен қиын, шиырлысың,
Дөңгелеп өте шығар құйынбысың?
Кімдерге қолайлысың, тиімдісің?
Шынында құның бақыр тиынбысың?
Дүние-ай, неткен әсем, көріктісің,
Бір сәтке желіктірген желікпісің?
Аспанға атып жүрміз бөрікті шын,
Болғаны аз-ақ күндік серікпісің?
Дүние-ай, неткен асыл, қымбаттысың,
Сырлысың, сымбаттысың, жұмбақтысың.
Басымда мәңгі бақи тұрмақпысың?
Әлде сен мені де алдап тынбақпысың?
Көзбенен көріп жүрміз бүгінгісін.
Тірліктің жалап жүрміз жұғындысын,
Кім білген терең жатқан түбіңді шын.
Дүние-ай, неткен шуақ, арайлысың,
Арбадың, алдарқаттың талайды шын.
Сырғыған сағаттарды санаймысың?
Бір кетсең артқа айналып қараймысың?
Дүние-ай, неткен тәтті ең, шырынбысың?
Жалт еткен жалғаншы ма ең, шынымбысың?
Ешкім де ұға алмаған сырыңды шын,
Сен де бір өз алдына ғылымбысың?
Дүние-ай, неткен қиын, шиырлысың,
Дөңгелеп өте шығар құйынбысың?
Кімдерге қолайлысың, тиімдісің?
Шынында құның бақыр тиынбысың?
Дүние-ай, неткен әсем, көріктісің,
Бір сәтке желіктірген желікпісің?
Аспанға атып жүрміз бөрікті шын,
Болғаны аз-ақ күндік серікпісің?
Дүние-ай, неткен асыл, қымбаттысың,
Сырлысың, сымбаттысың, жұмбақтысың.
Басымда мәңгі бақи тұрмақпысың?
Әлде сен мені де алдап тынбақпысың?